Ένα κοινό βίωμα πέρα από τις λέξεις
Τόσκα στην Εθνική Λυρική Σκηνή
Για λίγα λεπτά, ξεχάσαμε ποιοι είμαστε και μείναμε μόνο με το συναίσθημα.
Μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικοί ζήσαμε την Τόσκα στην Εθνική Λυρική Σκηνή — μια παράσταση που μας άφησε μετέωρους ανάμεσα στην ομορφιά και στον πόνο της.
Η μουσική, η φωνή, το φως και η σιωπή έγιναν ένα. Δεν υπήρχε ηλικία, ρόλος ή ιδιότητα· μόνο βλέμματα που παρακολουθούσαν, καρδιές που συγχρονίζονταν και μια ιστορία που μας παρέσυρε όλους στον δικό της δραματικό ρυθμό.
Ήταν ένα κοινό βίωμα που δεν χρειάζεται πολλά λόγια.
Μόνο εκείνη τη σιωπή μετά το τελευταίο χειροκρότημα —
όταν όλοι ξέρουμε πως κάτι μέσα μας άλλαξε, έστω και λίγο.
Γιατί αυτή είναι η δύναμη της τέχνης:
να μας ενώνει, να μας ταράζει, να μας μετακινεί.
